Ο γιος μου, το ipad του, το iphone μου και ο ιός της ηλεκτρονικής εξάρτησης

της Έλενας Μπουζαλά

Πώς κολλάει ο ιός του iπαίζω μόνος μου, ποια είναι η θεραπεία και το αντιστάθμισμα

Ναι, κι εγώ παλιά που δεν ήμουνα μάνα, τα ίδια έλεγα. “Καλά, τι μάνα είναι αυτή που αφήνει το παιδί της να παίζει με το κινητό της κι εκείνη πίνει καφέ;”.

Εγώ, έλεγα πάλι τότε, το παιδί μου δεν θα το αφήσω να παίζει μέχρι να πάει Λύκειο με τα μηχανήματα του διαβόλου.

Και καλά, θα ήμουν η τέλεια μάνα.

Τώρα, πια, που είμαι μάνα και με την βούλα, με iphone, με ipad και laptop στο σαλόνι, εκτός από τον σταθερό ηλεκτρονικό υπολογιστή στο γραφείο μου (στο σπίτι) τα πράγματα έχουν κάπως αλλάξει. Νομίζω βρισκόμαστε στην φάση της απεξάρτησης και της τοποθέτησης ορίων. Και εξηγούμαι…

Στην αρχή είχε πλάκα. Κοίτα το παιδί, μπορεί και χειρίζεται το κινητό μου σαν κι εμένα. Ανοίγει, κλείνει, βρίσκει φωτογραφίες, βγάζει φωτογραφίες, άντε να το κατεβάσουμε κανένα παιχνίδι να παίζει. Μπορεί να είναι και εκπαιδευτικό, αφού μπορεί να ζωγραφίζει, να φτιάχνει παζλ, ή να ακούει την αλφαβήτα ή τραγουδάκια…

Via