Η ιστορία αυτού του ζευγαριού μέσα από τα STATUS του στο facebook θα σε κάνει να δακρύσεις! Μια τραγική ιστορία αγάπης…
Δεν το συνειδητοποιούμε πολλές φορές, αλλά το Facebook καταγράφει κάθε πτυχή της ζωής μας, σαν ένα ζωντανό, ψηφιακό λεύκωμα.
Έτσι και αυτή η τραγική ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο νέους ανθρώπους καταγράφεται μέσα από τη δραστηριότητά τους στο Facebook. Όλα άρχισαν πολύ απλά: Για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να θυμηθώ πότε γνώρισα πρώτη φορά τον Γουίλ. Ήρθε στο λύκειο μου στο Σιάτλ το δεύτερο χρόνο, αλλά δεν άρχισε να μου αρέσει παρά το επόμενο καλοκαίρι…”
Η Κίμι Κίρκγουντ και ο Γουίλ Στέισι πήγαιναν στο ίδιο σχολείο και είχαν τους ίδιους φίλους. Η Κίμι ήταν τσιμπημένη με τον Γουίλ, εκείνος όμως δεν έδειχνε να ανταποκρίνεται. Χάθηκαν τελειώνοντας το σχολείο. Η Κίμι συνέχισε τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο Τσάπμαν και ο Γουίλ κατατάχθηκε στους πεζοναύτες.
Σύντομα η Κίμι έμαθε ότι ο Γουίλ είχε τοποθετηθεί σε μια βάση 30 χιλιόμετρα από τη σχολή της. Την επισκέφθηκε μια φορά με φίλους του και πέρασαν πολύ καλά μαζί.
Παρ’ όλα αυτά η Κίμι ήταν διστακτική ως προς το να αρχίσει μια σχέση. Μετά, ο Γουίλ στάλθηκε σε αποστολή στο εξωτερικό για εφτά μήνες. Ο Γουίλ επέστρεψε από την αποστολή του τον Ιούλιο του 2008 και συναντηθήκαμε σε ένα πάρτι στο Σιάτλ αργότερα εκείνο το καλοκαίρι. Ήμασταν περιτριγυρισμένοι από κόσμο, αλλά περάσαμε όλη τη βραδιά μαζί και μας πήρε ο ύπνος μιλώντας γύρω στις 5 το πρωί. Από τη στιγμή που ξυπνήσαμε λίγες ώρες αργότερα, γίναμε αχώριστοι. Δεν ξέρω γιατί αυτή τη φορά τα βρήκαμε, αλλά ήταν σαν να έγινε το κλικ”. Η Κίμι και ο Γουίλ ήταν πολύ δεμένοι σαν ζευγάρι. Δυστυχώς, εκείνη ήταν να φύγει για σπουδές στο εξωτερικό και ο Γουίλ επέστρεψε στο Αφγανιστάν και δεν θα βλεπόντουσαν ξανά για 4 μήνες. Μωρό μου εύχομαι κι ελπίζω πως αυτό το απόγευμα δεν ήταν η τελευταία φορά που θα σε δω. Δεν θα σου δώσω ποτέ υποσχέσεις που δεν μπορώ να κρατήσω και δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα είμαι απόλυτα ασφαλής. Θα σου υποσχεθώ όμως αυτό. Εσύ είσαι το κίνητρό μου. Έχω κολλήσει τη φωτογραφία σου στο τουφέκι μου. Εσύ είσαι ο λόγος που ξυπνάω το πρωί κι αυτό που με κρατάει στη διάρκεια της ημέρας. Κίμι, χάρη σε εσένα έχω επιτέλους ένα λόγο να πολεμάω και να γυρίσω πίσω στην πατρίδα. Και μέχρι τη μέρα που θα μπορέσω να πατήσω σε αμερικάνικο έδαφος και να γυρίσω σε εσένα, θα έχω στο μυαλό μου κάθε δική σου ανάμνηση και θα παρηγοριέμαι με τις αναμνήσεις που μας περιμένουν στο μέλλον. Σ’ αγαπώ κι εγώ, Γουίλ”. Λόγω δυσκολιών στην επικοινωνία, ο Γουίλ και η Κίμι επικοινωνούσαν με γράμματα. Ο Γουίλ δεν είχε Ίντερνετ και το δορυφορικό τηλέφωνό του δεν έπαιρνε το δικό της ιταλικό νούμερο. Παρ’ όλα αυτά βρήκαν τον τρόπο να διατηρήσουν επικοινωνία. Το Δεκέμβριο του 2008, ο Γουίλ επέστρεψε στην πατρίδα και πέρασαν μαζί 10 μήνες. Το ζευγάρι έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, αν και ο Γουίλ αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα συνηθισμένα στους στρατιώτες που ήταν δύσκολα για εκείνον. Το Σεπτέμβριο του 2009, ο Γουίλ έφυγε ξανά σε αποστολή για 7 μήνες στο Νότιο Ειρηνικό. Δεν επιτρεπόταν να μιλήσει για την αποστολή αυτή στην Κίμι και ήταν εκτός επικοινωνίας για 2 μήνες. Ευτυχώς, επέστρεψε σπίτι εκείνο τον Απρίλιο έχοντας μείνει ανοιχτά της ακτής της Υεμένης στη θάλασσα πάνω από 100 μέρες. Το Μάιο του 2010, ο Γουίλ έκανε έκπληξη στην Κίμι και της πήρε ένα σκυλάκι, τον Ότις. Δεν ήθελε να είναι μόνη της όσο εκείνος έλειπε. Το ζευγάρι έμενε μαζί σε ένα μικρό στούντιο στην Καλιφόρνια. Περνούσαν χρόνο με τους φίλους τους, έβγαιναν μαζί έξω και ζούσαν ευτυχισμένοι μιας και ήταν πια μαζί. Εκείνο ήταν το καλοκαίρι που ο Γουίλ αποφάσισε να καταταγεί ξανά. Ήταν κάτι το οποίο συζητούσε καιρό, οπότε δεν ήταν έκπληξη, ήταν όμως πολύ δύσκολο για εμάς. Εγώ ήθελα όσο τίποτα να συνεχίσουμε τη ζωή μας, χωρίς άλλες αποστολές εκτός χώρας. Ένα όμως από τα πράγματα που αγαπούσα περισσότερο στον Γουίλ ήταν το πάθος του για την καριέρα του. Ένιωθε ότι το έργο του δεν είχε ολοκληρωθεί και ότι δεν ήταν έτοιμος να αφήσει το στρατό”. Προβιβάστηκε τιμητικά σε λοχία πριν φύγει ξανά, απόδειξη του πόσο καλός πεζοναύτης είχε γίνει και επίσης δήλωσε εθελοντικά να μπει σε μια ενσωματωμένη ομάδα εκπαίδευσης στον εθνικό στρατό του Αφγανιστάν. Η Κίμι και ο Γουίλ σκόπευαν να αρραβωνιαστούν μόλις εκείνος θα γυρνούσε από το Αφγανιστάν για τελευταία φορά. Μετά από αμέτρητους αποχωρισμούς και επανασυνδέσεις όμως, η τραγωδία χτύπησε. ”Ο κόσμος μου κατέρρευσε στις 31 Ιανουαρίου του 2012. Είχα βγάλει βόλτα τον Ότις πριν πάω στη δουλειά, όταν τηλεφώνησε ο μπαμπάς του Γουίλ. Είχε χτυπηθεί από εκρηκτικό μηχανισμό σε μια περιπολία και ήταν νεκρός”. Ήταν 54 μέρες πριν ο Γουίλ γυρίσει σπίτι οριστικά. Πριν ανεβεί στο αεροπλάνο για να γυρίσει σπίτι, η Κίμι πόσταρε το μόνο πράγμα που μπορούσε να πει: Νιώθω πραγματικά χαμένη χωρίς εσένα και θα σε αγαπάω για πάντα. Είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει -with Will Stacey”
Από εκείνη τη στιγμή η ζωή της γέμισε δάκρυα, μηνύματα αγάπης και μοναξιά. Πόσταρε στο Facebook φωτογραφίες ή συζητήσεις που είχε κάνει με τον Γουίλ, για να δείξει στον κόσμο τα κομμάτια της σχέσης του που κανείς άλλος δεν έβλεπε. Τη βοηθούσε να κρατάει τη μνήμη του ζωντανή.
Μετά συνειδητοποίησε κάτι. Όποτε της έλειπε ο Γουίλ ή ήθελε να θυμηθεί τις υπέροχες στιγμές που πέρασαν μαζί, δεν είχε παρά να μπει online. ”Ολόκληρη η σχέση μας ήταν καταγεγραμμένη, σαν ένα ψηφιακό λεύκωμα με γράμματα, συζητήσεις, φωτογραφίες και βίντεο”. Πηγή
Via
Έτσι και αυτή η τραγική ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο νέους ανθρώπους καταγράφεται μέσα από τη δραστηριότητά τους στο Facebook. Όλα άρχισαν πολύ απλά: Για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να θυμηθώ πότε γνώρισα πρώτη φορά τον Γουίλ. Ήρθε στο λύκειο μου στο Σιάτλ το δεύτερο χρόνο, αλλά δεν άρχισε να μου αρέσει παρά το επόμενο καλοκαίρι…”
Η Κίμι Κίρκγουντ και ο Γουίλ Στέισι πήγαιναν στο ίδιο σχολείο και είχαν τους ίδιους φίλους. Η Κίμι ήταν τσιμπημένη με τον Γουίλ, εκείνος όμως δεν έδειχνε να ανταποκρίνεται. Χάθηκαν τελειώνοντας το σχολείο. Η Κίμι συνέχισε τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο Τσάπμαν και ο Γουίλ κατατάχθηκε στους πεζοναύτες.
Σύντομα η Κίμι έμαθε ότι ο Γουίλ είχε τοποθετηθεί σε μια βάση 30 χιλιόμετρα από τη σχολή της. Την επισκέφθηκε μια φορά με φίλους του και πέρασαν πολύ καλά μαζί.
Παρ’ όλα αυτά η Κίμι ήταν διστακτική ως προς το να αρχίσει μια σχέση. Μετά, ο Γουίλ στάλθηκε σε αποστολή στο εξωτερικό για εφτά μήνες. Ο Γουίλ επέστρεψε από την αποστολή του τον Ιούλιο του 2008 και συναντηθήκαμε σε ένα πάρτι στο Σιάτλ αργότερα εκείνο το καλοκαίρι. Ήμασταν περιτριγυρισμένοι από κόσμο, αλλά περάσαμε όλη τη βραδιά μαζί και μας πήρε ο ύπνος μιλώντας γύρω στις 5 το πρωί. Από τη στιγμή που ξυπνήσαμε λίγες ώρες αργότερα, γίναμε αχώριστοι. Δεν ξέρω γιατί αυτή τη φορά τα βρήκαμε, αλλά ήταν σαν να έγινε το κλικ”. Η Κίμι και ο Γουίλ ήταν πολύ δεμένοι σαν ζευγάρι. Δυστυχώς, εκείνη ήταν να φύγει για σπουδές στο εξωτερικό και ο Γουίλ επέστρεψε στο Αφγανιστάν και δεν θα βλεπόντουσαν ξανά για 4 μήνες. Μωρό μου εύχομαι κι ελπίζω πως αυτό το απόγευμα δεν ήταν η τελευταία φορά που θα σε δω. Δεν θα σου δώσω ποτέ υποσχέσεις που δεν μπορώ να κρατήσω και δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα είμαι απόλυτα ασφαλής. Θα σου υποσχεθώ όμως αυτό. Εσύ είσαι το κίνητρό μου. Έχω κολλήσει τη φωτογραφία σου στο τουφέκι μου. Εσύ είσαι ο λόγος που ξυπνάω το πρωί κι αυτό που με κρατάει στη διάρκεια της ημέρας. Κίμι, χάρη σε εσένα έχω επιτέλους ένα λόγο να πολεμάω και να γυρίσω πίσω στην πατρίδα. Και μέχρι τη μέρα που θα μπορέσω να πατήσω σε αμερικάνικο έδαφος και να γυρίσω σε εσένα, θα έχω στο μυαλό μου κάθε δική σου ανάμνηση και θα παρηγοριέμαι με τις αναμνήσεις που μας περιμένουν στο μέλλον. Σ’ αγαπώ κι εγώ, Γουίλ”. Λόγω δυσκολιών στην επικοινωνία, ο Γουίλ και η Κίμι επικοινωνούσαν με γράμματα. Ο Γουίλ δεν είχε Ίντερνετ και το δορυφορικό τηλέφωνό του δεν έπαιρνε το δικό της ιταλικό νούμερο. Παρ’ όλα αυτά βρήκαν τον τρόπο να διατηρήσουν επικοινωνία. Το Δεκέμβριο του 2008, ο Γουίλ επέστρεψε στην πατρίδα και πέρασαν μαζί 10 μήνες. Το ζευγάρι έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, αν και ο Γουίλ αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα συνηθισμένα στους στρατιώτες που ήταν δύσκολα για εκείνον. Το Σεπτέμβριο του 2009, ο Γουίλ έφυγε ξανά σε αποστολή για 7 μήνες στο Νότιο Ειρηνικό. Δεν επιτρεπόταν να μιλήσει για την αποστολή αυτή στην Κίμι και ήταν εκτός επικοινωνίας για 2 μήνες. Ευτυχώς, επέστρεψε σπίτι εκείνο τον Απρίλιο έχοντας μείνει ανοιχτά της ακτής της Υεμένης στη θάλασσα πάνω από 100 μέρες. Το Μάιο του 2010, ο Γουίλ έκανε έκπληξη στην Κίμι και της πήρε ένα σκυλάκι, τον Ότις. Δεν ήθελε να είναι μόνη της όσο εκείνος έλειπε. Το ζευγάρι έμενε μαζί σε ένα μικρό στούντιο στην Καλιφόρνια. Περνούσαν χρόνο με τους φίλους τους, έβγαιναν μαζί έξω και ζούσαν ευτυχισμένοι μιας και ήταν πια μαζί. Εκείνο ήταν το καλοκαίρι που ο Γουίλ αποφάσισε να καταταγεί ξανά. Ήταν κάτι το οποίο συζητούσε καιρό, οπότε δεν ήταν έκπληξη, ήταν όμως πολύ δύσκολο για εμάς. Εγώ ήθελα όσο τίποτα να συνεχίσουμε τη ζωή μας, χωρίς άλλες αποστολές εκτός χώρας. Ένα όμως από τα πράγματα που αγαπούσα περισσότερο στον Γουίλ ήταν το πάθος του για την καριέρα του. Ένιωθε ότι το έργο του δεν είχε ολοκληρωθεί και ότι δεν ήταν έτοιμος να αφήσει το στρατό”. Προβιβάστηκε τιμητικά σε λοχία πριν φύγει ξανά, απόδειξη του πόσο καλός πεζοναύτης είχε γίνει και επίσης δήλωσε εθελοντικά να μπει σε μια ενσωματωμένη ομάδα εκπαίδευσης στον εθνικό στρατό του Αφγανιστάν. Η Κίμι και ο Γουίλ σκόπευαν να αρραβωνιαστούν μόλις εκείνος θα γυρνούσε από το Αφγανιστάν για τελευταία φορά. Μετά από αμέτρητους αποχωρισμούς και επανασυνδέσεις όμως, η τραγωδία χτύπησε. ”Ο κόσμος μου κατέρρευσε στις 31 Ιανουαρίου του 2012. Είχα βγάλει βόλτα τον Ότις πριν πάω στη δουλειά, όταν τηλεφώνησε ο μπαμπάς του Γουίλ. Είχε χτυπηθεί από εκρηκτικό μηχανισμό σε μια περιπολία και ήταν νεκρός”. Ήταν 54 μέρες πριν ο Γουίλ γυρίσει σπίτι οριστικά. Πριν ανεβεί στο αεροπλάνο για να γυρίσει σπίτι, η Κίμι πόσταρε το μόνο πράγμα που μπορούσε να πει: Νιώθω πραγματικά χαμένη χωρίς εσένα και θα σε αγαπάω για πάντα. Είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει -with Will Stacey”
Από εκείνη τη στιγμή η ζωή της γέμισε δάκρυα, μηνύματα αγάπης και μοναξιά. Πόσταρε στο Facebook φωτογραφίες ή συζητήσεις που είχε κάνει με τον Γουίλ, για να δείξει στον κόσμο τα κομμάτια της σχέσης του που κανείς άλλος δεν έβλεπε. Τη βοηθούσε να κρατάει τη μνήμη του ζωντανή.
Μετά συνειδητοποίησε κάτι. Όποτε της έλειπε ο Γουίλ ή ήθελε να θυμηθεί τις υπέροχες στιγμές που πέρασαν μαζί, δεν είχε παρά να μπει online. ”Ολόκληρη η σχέση μας ήταν καταγεγραμμένη, σαν ένα ψηφιακό λεύκωμα με γράμματα, συζητήσεις, φωτογραφίες και βίντεο”. Πηγή
Via
Labels
ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Post A Comment
Δεν υπάρχουν σχόλια :